Hz. Fatıma Ez-Zehra (s.a), İslam Peygamberi Hz. Muhammed (s.a.a) ile Hz. Hatice'nin (s.a) kızıdır. "Parlak, aydın" anlamına gelen "Zehra" lakabıyla tanınır. Ehl-i Aba'dan ve On Dört Masum'dan sayılır.
Mekke'de, bi'setten yaklaşık beş yıl sonra (hicretten yaklaşık sekiz yıl önce) dünyaya geldi. Babası Hz. Peygamber'in terbiyesi altında yetişti. Çocukluk döneminde İslam'ın Mekke'deki zorlu ilk yıllarını, Şi'b-i Ebi Talib'deki ambargo dönemi de dâhil olmak üzere bizzat yaşadı. Babasına zor günlerinde verdiği destek sebebiyle "Ümmü Ebiha" (babasının annesi) lakabıyla anıldı.
Medine'ye hicretten sonra, hicretin ikinci yılında Hz. Ali (a.s) ile evlendi. Mehri yaklaşık dört yüz dirhemdi.
Evliliğinde son derece sade bir hayat sürdü. Ev işlerini kimseye yüklemez, yardım alabileceği halde hepsini kendisi yapardı. İbadete düşkünlüğüyle tanınırdı; çok namaz kılmaktan ayakları şişerdi.
Hz. Ali ile evliliğinden İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s), Zeynep ve Ümmü Gülsüm dünyaya geldi. Bazı kaynaklar, bebekken vefat eden Muhsin adında beşinci bir çocuğundan söz eder.
Hz. Peygamber'in vefatından sonra Fedek arazisi konusunda Ebu Bekir ile anlaşmazlığa düştü. Mirasını talep ettiğinde "Biz peygamberler miras bırakmayız" cevabını aldı ve buna şiddetle karşı çıkarak halkın huzurunda "Fedekiyye Hutbesi" olarak bilinen konuşmasını yaptı.
Hicretin on birinci yılında, Cemaziyelahir ayının üçüncü günü Medine'de, yaklaşık 18-23 yaşlarında vefat etti. Kendi vasiyeti üzerine Hz. Ali tarafından gece vakti gizlice defnedildi.