Muhammed b. Ali b. Musa b. Cafer b. Muhammed (a.s), On İki İmam Şiasının dokuzuncu imamıdır. Künyesi Ebu Cafer Sani'dir (İkinci Ebu Cafer). En meşhur lakabı cömert anlamına gelen "Cevad"dır; ayrıca Taki, Murtaza, Kani, Razi, Muhtar ve Mütevekkil lakaplarıyla da anılır.
Hicretin 195. yılında Recep ayının onunda Medine'de dünyaya gelmiştir; bazı kaynaklar Ramazan ayının ortasını zikreder. Babası İmam Rıza (a.s), annesi Mariye Kıbtiye soyundan gelen Subeyke'dir; kaynaklarda Hizran ve Reyhane isimleriyle de anılır.
Babasının şehadetinden sonra henüz sekiz yaşındayken imamet makamına ulaşmıştır. İmamet dönemi hicri 203-220 yılları arasında yaklaşık 17 yıl sürmüştür.
Hicri 214-215 yıllarında Halife Me'mun'un kızı Ümmü'l-Fazl ile evlendirilmiştir. Çocukları arasında kendisinden sonra imam olan Ali (İmam Hadi), Musa, Fatıma ve Emame yer alır.
Küçük yaşına rağmen ilmî derinliğiyle tanınmış; Abbasi saray âlimi Yahya b. Eksem ile yaptığı meşhur münazaralarla ilmî üstünlüğünü ortaya koymuştur. Kendisinden fıkıh, kelam ve ahlak konularında yaklaşık 250 hadis nakledilmiş, yaklaşık 120 ashabı ve ravisi bulunmuştur. Şiilerle irtibatı sürdürmek amacıyla önemli İslam şehirlerinde vekiller tayin etmiştir.
Hicri 220 yılında Zilkade (bazı rivayetlerde Zilhicce) ayında Bağdat'ta, henüz 25 yaşındayken Abbasi halifesinin tertibiyle zehirlenerek şehit edilmiştir. Kâzımeyn'de dedesi İmam Musa Kâzım'ın türbesinin yanına defnedilmiştir.